Den utrulege raglanjakka

Denne jakka har omsider blitt ferdig, etter litt strikking på diverse offentleg transport og til slutt ein massiv innsats i godstolen til slutt. Jakka er ei gåve til ei venninne med baby (naturleg nok). Garnet er tynn alpakka frå DSA, kjøpt på sal, og eg har no fire nøster igjen av den vesle fangsten min. Eg såg berre fargen på internett, og var litt skuffa då eg pakka opp pakken heime i stua. Det er ikkje heilt min farge, og eg vil neppe lage noko til meg sjølv i dette garnet. Men då kan eg jo lage gåver til små intetanande babyar i staden!

Mønsteret er frå denne sida, The Incredible Custom-Fit Raglan Sweater. Det høyrest jo nesten for godt ut til å vere sant, og eg veit jo framleis ikkje om jakka kjem til å passe. Men strikkeplagg er jo tøyelege, så det går vel bra. Eg tok utgangspunkt i storleik 2 år. Flettene la eg til for å gjere det litt meir interessant; opphavleg skulle mønsteret vere det same som på ullkjolen min, men eg fann fort ut at det gjekk ikkje an å halde på med på ein humpete buss. Eg mista altfor mange masker til at eg orka å styre med det. Uansett, ganske kjekt mønster å vite om, eg er tilhengar av innplotting av tal!





Elles har eg fått meg ei lita boks til å ha knappar i, fann ut det kunne vere kjekt å ha. Posesystemet har sine manglar!



Og så eit lite bilete av kjolen sin noverande tilstand. Litt lenger enn forrige gong, men det er jo eit stykke att. Vel, fordelen med å strikke frå toppen og ned er jo at eg kan prøve han på undervegs, og det er jo litt stas. Det blir ein ganske formstrikka sak, men med så tjukk ull er det kanskje like greitt. Vil helst ikkje ende opp med ein potetsekk. Og så har eg jo eit håp om å klare meg med ti nøster!